Trzydniowiański Wierch

Trzydniowiański Wierch ma wysokość (1758 m n.p.m.). To dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, który często bywa niesłusznie pomijany na rzecz wyższych sąsiadów. Niesłusznie! To jeden z najlepszych punktów widokowych w tej części gór.

Nazwa szczytu nie pochodzi od czasu wejścia (nie idzie się tam trzy dni!), ale od dawnych pomiarów górniczych lub nazwiska właścicieli hal.

Przebieg szlaku: “Chochołowska Pętla”

Wycieczkę na Trzydniowiański najlepiej zaplanować jako pętlę startującą przy Schronisku na Polanie Chochołowskiej.

1. Dojście do schroniska: Najpierw musimy pokonać Dolinę Chochołowską (ok. 7 km od parkingu). Rada: Warto ten odcinek przejechać na rowerze (wypożyczalnia na Siwej Polanie) lub kolejką “Rakoń”, aby oszczędzić siły na właściwe podejście.
2. Podejście (Szlak Czerwony): Od polany szlak skręca w las i pnie się grzbietem Krowińca.
   • Podejście jest bardzo strome i męczące. Szybko nabieramy wysokości, ale dzięki temu błyskawicznie wychodzimy ponad granicę lasu.
   • Za plecami otwiera się widok na Grzesia, Rakoń i Wołowiec.
3. Szczyt: Trzydniowiański Wierch ma dwa wierzchołki. Z wyższego roztacza się fenomenalna panorama. Króluje tu Starorobociański Wierch – stąd widać jego potężną, piramidalną sylwetkę w całej okazałości. Pięknie prezentuje się też wapienny zamek Kominiarskiego Wierchu.
4. Zejście (Szlak Zielony): Ze szczytu schodzimy do Doliny Jarząbczej. To malownicza, dzika i rzadziej odwiedzana dolina. Szlak prowadzi wzdłuż Jarząbczego Potoku, mijając stare lasy, aż z powrotem do Polany Chochołowskiej.

Dlaczego warto?

• Pętla: Nie musisz wracać tą samą drogą. Wchodzisz widokowym grzbietem, schodzisz zaciszną doliną.
• Trening: Szlak jest bezpieczny technicznie (zero łańcuchów), ale jego stromizna to doskonały test kondycji przed wyższymi górami.
• Cisza: Na szczycie zazwyczaj jest o wiele mniej ludzi niż na sąsiednim Wołowcu czy Grzesiu.

Informacje praktyczne

• Logistyka (Rower): Gorąco polecamy wypożyczenie roweru na Siwej Polanie. Można nim dojechać aż do leśniczówki (blisko schroniska), przypiąć go i ruszyć na szczyt pieszo. Powrót rowerem w dół doliny po całym dniu wędrówki to czysta przyjemność.
• Wiatr: Szczyt jest odsłonięty i trawiasty – często tu mocno wieje.
• Psy: Przypominamy – z psem można iść tylko dnem Dolinę Chochołowską (do schroniska). Na szlak czerwony/zielony na Trzydniowiański psa zabrać nie wolno.