Koprowy Wierch (Kôprovský štít)

Koprowy Wierch (2363 m n.p.m.) to pierwszy wybór dla koneserów słowackich Tatr. Leży w tym samym rejonie co Rysy, ale jest znacznie mniej zatłoczony.

To góra o wybitnych walorach widokowych. Stojąc na szczycie, masz wrażenie, że unosisz się nad taflą Wielkiego Hińczowego Stawu. Jeśli szukasz “Wysokich Tatr” w pigułce – surowych skał, granatowych jezior i przestrzeni – Koprowy Wierch jest strzałem w dziesiątkę.

Etap 1: Rozgrzewka (Dolina Mięguszowiecka)

Wyprawę zaczynamy standardowo – dojście do Schroniska przy Popradzkim Stawie (asfaltem lub szlakiem leśnym).

• Rozwidlenie: Przy schronisku wchodzimy na niebieski szlak. Po około 30 minutach docieramy do kluczowego rozejścia dróg: tłumy idą w prawo na Rysy (czerwony szlak), a Ty idziesz prosto (niebieski szlak).
• Od tego momentu na szlaku robi się cicho i spokojnie. Wkraczasz do Doliny Hińczowej.

Etap 2: Błękitne Oko Tatr (Hińczowy Staw)

Szlak pnie się łagodnie w górę, aż wychodzi na próg doliny. Tutaj czeka nagroda, dla której warto było iść: Wielki Hińczowy Staw (Veľké Hincovo pleso).

• To największe (20 ha) i najgłębsze (53 m) jezioro w słowackich Tatrach.
• Jego kolor jest hipnotyzujący – głęboki granat kontrastujący z szarymi ścianami Mięguszowieckich Szczytów. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek przed atakiem szczytowym.

Etap 3: Atak na Koprowy (Czerwony Szlak)

Znad stawu ruszamy ostro w górę na Wyżnią Koprową Przełęcz.

1. Zakwasy: Podejście na przełęcz to seria stromych zakosów po piargach. Kondycja jest tu kluczowa.
2. Wspinaczka: Z przełęczy na szczyt (ok. 30 min) szlak prowadzi granią.
   • Trudności: Nie ma tu łańcuchów, ale teren jest skalisty i miejscami trzeba użyć rąk do podtrzymania się (tzw. scrambling).
   • Jest tu trochę ekspozycji i sporo luźnych kamieni – trzeba uważać, gdzie stawia się stopy.

Panorama: W sercu skalnego kotła

Widok ze szczytu jest porażający. Koprowy Wierch jest wysunięty w głąb doliny, dzięki czemu oferuje unikalną perspektywę:

• Wschód: Rysy i Wysoka wyglądają stąd potężnie – widać ich zachodnie ściany.
• Zachód: Grań Baszt z charakterystycznym Szatanem.
• Dół: Ciemna tafla Hińczowego Stawu leży pionowo pod nami.

Informacje praktyczne

• Ubezpieczenie: To Słowacja – akcja ratunkowa jest płatna. Polisa to podstawa.
• Sezon: Szlak zamknięty od 1 listopada do 15 czerwca (zimowa przerwa TANAP).
• Woda: Ostatnie pewne źródło wody jest przy Hińczowym Stawie. Na podejściu szczytowym (w pełnym słońcu) nie ma gdzie uzupełnić zapasów.
• Dla kogo: Jeśli wszedłeś na Świnicę lub Kościelec – poradzisz sobie na Koprowym. Jeśli Twoim maxem jest Gęsia Szyja – to może być za trudne wyzwanie.