Małołączniak

Małołączniak (2096 m n.p.m.) to “ostry gracz” w łagodnym zespole Czerwonych Wierchów. Choć jego południowe zbocza są trawiaste i łagodne, północna ściana urywa się gigantycznym, kilkusetmetrowym urwiskiem w stronę Doliny Małej Łąki.

To góra wyjątkowa z dwóch powodów:

1. Kryje w swoim wnętrzu największe polskie jaskinie (w tym Wielką Śnieżną).
2. Prowadzi na nią szlak z łańcuchami, co w Tatrach Zachodnich jest rzadkością.

Przebieg szlaku: Pętla z Adrenaliną

Najlepszą opcją jest wejście trudniejszym szlakiem i zejście łagodniejszym. Startujemy w Groniku.

1. Sielski początek (Dolina Małej Łąki): Pierwsza godzina to spacer przez las i przepiękną Wielką Polanę Małołącką. Widok na urwiska Wielkiej Turni robi wrażenie, ale to dopiero rozgrzewka.
2. Kobylarzowy Żleb (Szlak Niebieski): Za polaną szlak wchodzi w las, a potem w stromy, kamienisty żleb.
   • Łańcuchy: W połowie żlebu napotykamy gładki próg skalny ubezpieczony łańcuchami.
   • Trudność: Nie jest to Orla Perć, ale skała jest wyślizgana, a nachylenie spore. Dla osób początkujących to pierwszy poważny test umiejętności używania łańcuchów.
   • Powyżej łańcuchów szlak wyprowadza na Czerwony Grzbiet – szerokie, widokowe zbocze prowadzące prosto na szczyt.
3. Szczyt nad otchłanią: Wierzchołek Małołączniaka jest płaski, ale nie podchodź zbyt blisko północnej krawędzi! W dół opada Wielki Żleb – jedna z największych przepaści w Tatrach. Widok na Giewont z tej perspektywy (z góry) jest unikalny.

Powrót: Przez Kopę Kondracką (Pętla)

Zamiast schodzić po śliskich łańcuchach w dół (co jest niebezpieczne), idź dalej granią!

1. Kieruj się czerwonym szlakiem na wschód, na sąsiednią Kopę Kondracką. To przepiękny spacer “wysokogórskim chodnikiem” z widokiem na Tatry Wysokie.
2. Z Kopy Kondrackiej zejdź (żółtym szlakiem) na Przełęcz Kondracką, a stamtąd dalej żółtym szlakiem w dół do Doliny Małej Łąki.
3. Zamykasz pętlę na Wielkiej Polanie Małołąckiej, wracając do Gronika tą samą drogą, którą przyszedłeś rano.

Dlaczego ten wariant?

• Trening przed Rysami: Kobylarzowy Żleb to idealne miejsce, by sprawdzić, jak reagujesz na łańcuchy w bezpieczniejszym otoczeniu niż na Rysach czy Zawracie.
• Geologia: Świadomość, że pod Twoimi stopami znajduje się kilometr pustki (system jaskiń), dodaje wycieczce tajemniczości.

Informacje praktyczne

• Śliskość: Wapienne skały w Kobylarzowym Żlebie (przy łańcuchach) są wypolerowane na lustro. Po deszczu wejście tamtędy jest bardzo trudne, a zejście – ryzykowne.
• Woda: Po minięciu potoku w dolinie, na całej trasie nie ma ani kropli wody. Latem Czerwony Grzbiet to “patelnia”.
• Kondycja: Pętla ma 14 km i prawie 1200 metrów przewyższenia. To solidna, całodniowa wyprawa.