Ciemniak (Czerwone Wierchy)

Ciemniak ma wysokość (2096 m n.p.m.). To pierwszy (lub ostatni) szczyt w masywie Czerwonych Wierchów. To góra dla tych, którzy lubią wyzwania wytrzymałościowe. Technicznie jest tu łatwo (zero łańcuchów, szeroka ścieżka), ale suma podejść sprawia, że Ciemniak to jeden z największych “wycisków” w polskich Tatrach.

To właśnie tutaj jesienią (przełom września i października) góra dosłownie “płonie”. Zbocza porośnięte rośliną sit skucina przybierają intensywnie rdzawy, czerwony kolor, kontrastujący z błękitem nieba i szarością skał.

Przebieg szlaku: “Czerwona Pętla”

Rekomendujemy zrobienie pętli, aby nie wracać tą samą drogą. Najlepszy kierunek: W górę Czerwonym, w dół Zielonym.

1. Etap 1: Mozolne podejście (Szlak Czerwony): Z Kir ruszamy w górę. Szlak bardzo szybko nabiera wysokości.

• Mijamy polanę Upłaz i charakterystyczną skałę zwaną Piecem (wygląda jak otwór pieca chlebowego).
  • Las ustępuje miejsca kosodrzewinie, a widoki na Giewoncie stają się coraz szersze.
  • Podejście na Chudą Przełączkę jest długie i męczące, ale pozwala szybko “uciec” z doliny.

2. Etap 2: Szczyt i Grań: Ostatnie podejście z Chudej Przełączki na Ciemniak jest łagodniejsze.

• Wychodzimy na szeroki, płaski wierzchołek.
  • Panorama: Ciemniak oferuje unikalny wgląd w głąb Tatr Zachodnich. Idealnie widać stąd Starorobociański Wierch, Bystrą i słowacką Dolinę Tomanową.

3. Etap 3: Zejście przez “Dziki Zachód” (Szlak Zielony): Ze szczytu nie wracamy na Piec! Schodzimy w stronę Ciemniackiej Przełęczy, a potem w dół do Doliny Tomanowej.

• To Czerwone Żlebki – miejsce niezwykle malownicze.
  • Szlak sprowadza nas do Doliny Tomanowej. To jedno z najdzikszych miejsc w pobliżu Kościeliskiej. Cisza, szum potoku i… spora szansa na spotkanie jelenia (lub zobaczenie tropów niedźwiedzia).
  • Dolina Tomanowa łączy się z Kościeliską przy schronisku na Hali Ornak, skąd wracamy szeroką drogą do Kir.

Dlaczego warto?

• Trening: Jeśli planujesz Rysy, Ciemniak jest doskonałym poligonem testowym. Jeśli wejdziesz tu bez “zadyszki”, jesteś gotowy na wyższe góry.
• Bezpieczeństwo: To doskonały dwutysięcznik dla osób, które boją się ekspozycji. Nie ma tu przepaści takich jak na Giewoncie czy Świnicy. Jest szeroko i bezpiecznie.

Informacje praktyczne

• Woda: Na całym podejściu (od Kir aż do szczytu) nie ma wody. W słoneczny dzień jest to “patelnia”. Weź duży zapas płynów.
• Mgła: Płaski wierzchołek Ciemniaka bywa pułapką we mgle. Łatwo zgubić szlak i zejść w stronę urwistych ścian Krzesanicy lub na słowacką stronę. We mgle pilnuj znaków!
• Kierunek pętli: Polecamy wchodzić czerwonym (stromiej, ale szybciej) i schodzić zielonym (łagodniej dla kolan, przez piękną dolinę).

Inne wejścia

Ciemniak jest też pierwszym albo ostatnim szczytem Czerwonych Wierchów. Z Kuźnic albo Gronika dochodzisz do niego granią przez Kopę, Małołączniak i Krzesanicę — bez łańcuchów, za to z całym dniem na grzbiecie. Jeśli burze są na wczesne popołudnie, pętla z Kir i zejście Tomanową jest rozsądniejsza niż pchanie się na cztery dwutysięczniki.