Wołowiec

Wołowiec ma wysokość (2064 m n.p.m.). To “Strażnik Doliny Chochołowskiej”. Jest to jeden z najbezpieczniejszych dwutysięczników w Tatrach, idealny na rozpoczęcie przygody z wyższymi górami.

Jego masywna sylwetka zamyka dolinę od południa. Szczyt leży w głównej grani Tatr, na granicy polsko-słowackiej, i słynie z tego, że wiatr wieje tu niemal zawsze.

Przebieg szlaku: Finał “Tryptyku”

Zdobycie Wołowca najlepiej połączyć z wejściem na Grzesia i Rakonia, tworząc wielką, logiczną pętlę.

1. Dojście: Pokonujemy Grzesia i Długi Upłaz, docierając na Rakoń (opisane w poprzednich trasach).
2. Podejście na szczyt: Z Rakonia na Wołowiec prowadzi niebieski szlak. To ok. 35-40 minut podejścia. Jest stromo, ale ścieżka jest szeroka i wygodna.

• Podczas podejścia koniecznie rozglądaj się na boki – zbocza Wołowca to ulubione pastwisko kozic. Często pasą się tu całe kierdele (stada), nic nie robiąc sobie z obecności turystów.

3. Szczyt: Wierzchołek jest płaski i rozległy. Widok na słowackie Rohacze (Ostry i Płaczliwy) jest stąd najbardziej imponujący – te skalne “zęby” wydają się być na wyciągnięcie ręki, kontrastując z łagodnymi zboczami po polskiej stronie.

Powrót: Zielony Szlak (Zejście)

Z Wołowca nie wracamy na Rakoń! Schodzimy zielonym szlakiem bezpośrednio do Doliny Chochołowskiej.

• Początek zejścia jest stromy i prowadzi przez rumowiska skalne.
• Dalej szlak wchodzi w kosodrzewinę i prowadzi wygodnie wąwozem między Rakoniem a Bobrowcem.
• To najszybsza droga powrotna do schroniska.

Informacje praktyczne

• Pierwszy Dwutysięcznik: Jeśli marzysz o przekroczeniu magicznej granicy 2000 metrów, a boisz się łańcuchów i przepaści – wybierz Wołowiec. Nie ma tu żadnych trudności technicznych.
• Kondycja: Mimo braku trudności, dystans 23 km (od parkingu do parkingu) to maraton. Nogi pod koniec “wchodzą do pleców”.
• Rower: Po raz trzeci przypominamy – w Dolinie Chochołowskiej rower to zbawienie. Zjechanie rowerem z huczącej od wiatru doliny po zdobyciu Wołowca to czysta euforia.