Jaskinia Mylna

Jaskinia Mylna to najciekawsza udostępniona dla turystów jaskinia w polskich Tatrach, w której nie ma sztucznego oświetlenia ani betonowych chodników. To nie jest muzeum! Panuje tu temperatura ok. +5°C, jest mokro, błotniście, a drogę wskazują jedynie czerwone trójkąty namalowane na skałach.

💡 W skrócie – Jaskinia Mylna w pigułce:

1. Dla kogo: Dla osób, które nie mają klaustrofobii i nie boją się ubrudzić w błocie.
2. Sprzęt: Czołówka to obowiązek. Telefon w dłoni się nie sprawdzi, bo będziesz musiał iść na czworaka (lub się czołgać).
3. Ruch jednokierunkowy: Za Oknem Pawlikowskiego jaskinia jest jednokierunkowa. Wchodzisz w ciemność i nie ma powrotu tą samą drogą.
4. Trudności: Czołganie w błocie wewnątrz, a na samym wyjściu z jaskini strome zejście ubezpieczone łańcuchem.

Nazwa “Mylna” nie wzięła się znikąd – w plątaninie bocznych, ślepych korytarzy naprawdę łatwo się pomylić. To prawdziwa przygoda dla miłośników czołgania się w błocie!

Opis szlaku: Pętla z Polany Pisanej

Parametry na górze strony pokazują czas i dystans dla samej jaskini, ze startem i metą na Polanie Pisanej (w Dolinie Kościeliskiej). Aby tu dotrzeć, musisz najpierw dojść z Kir (ok. 1 h).

Etap 1: Podejście do otworu

Z Polany Pisanej skręcamy w lewo na szlak czerwony.

• Ścieżka pnie się stromo w górę po skałach. Po około 15 minutach dochodzimy do otworu wejściowego.

Etap 2: Okno Pawlikowskiego

Zaraz po wejściu do jaskini docieramy do tzw. Okien Pawlikowskiego.

• To naturalne otwory w skale, przez które wpada światło dzienne, oferując piękny widok na Bystrą i Błyszcz.
• Uwaga: To ostatnie miejsce, z którego możesz łatwo zawrócić. Jeśli cierpisz na klaustrofobię, zakończ wycieczkę tutaj!

Etap 3: Labirynt (Tylko w jedną stronę!)

Dalsza część jaskini jest bezwzględnie jednokierunkowa.

• Wchodzimy w całkowitą ciemność. Przechodzimy przez Wielką Izbę, a następnie zaczynają się wąskie przełazy.
• Miejscami trzeba iść na czworaka lub wręcz czołgać się w błocie. Trzymaj się rygorystycznie czerwonych trójkątów! Boczne korytarze nie są szlakiem.
• Do zwiedzania udostępniono około 300 metrów z ponad 1600 metrów całego systemu jaskiniowego.

Etap 4: Wyjście i łańcuch

Wychodzimy z jaskini innym otworem.

• Zejście z otworu wyjściowego ubezpieczone jest łańcuchem. Skała bywa tu bardzo śliska.
• Po zejściu ze skał, krótka ścieżka sprowadza nas z powrotem na dno Doliny Kościeliskiej.

Logistyka i ostrzeżenia

• Sprzęt to podstawa: Czołówka jest obowiązkowa. Latarka w telefonie to zły pomysł – w jaskini będziesz potrzebować obu rąk do czołgania się i opierania o skały.
• Ubranie: Przygotuj się na to, że wyjdziesz z jaskini brudny. Wąskie korytarze wymuszają ocieranie się o mokre, błotniste ściany. Plecak w najwęższych miejscach trzeba pchać przed sobą.
• Jednokierunkowo: Po wejściu w głąb labiryntu nie ma odwrotu. Korytarze są zbyt wąskie, by minąć się z osobami idącymi z naprzeciwka.

Dla kogo to absolutnie NIE jest?

Nie wchodź tu z wózkiem dziecięcym ani z psem. Nie wchodź, jeśli cierpisz na klaustrofobię lub boisz się pobrudzić. Jeśli chcesz zobaczyć jaskinię, ale bez czołgania się w błocie, wybierz sąsiednią Jaskinię Raptawicką (wymaga wejścia po drabinie). Jeśli interesuje Cię tylko spacer, zostań na głównym szlaku w Dolinie Kościeliskiej.