Zdradziłem Tatry dla Pienin. Sokolicę i Trzy Korony zrobiliśmy w jeden dzień (i to z rowerami!)

Przyznaję się bez bicia. W zeszły weekend zdradziłem moje ukochane Tatry. Padło na Pieniny i Szczawnicę. Byliśmy tam pierwszy raz i wiecie co? To był jeden z najlepszych górskich weekendów w naszym życiu.

Jeśli szukacie alternatywy dla Tatr (mniejsze przewyższenia, ale równie genialne widoki) – oto nasz przepis na idealną jednodniową “Pienińską Pętlę”.

Plan doskonały: Pieszo w górę, rowerem w dół

Nie chcieliśmy iść i wracać tą samą drogą. Wymyśliliśmy logistykę, która okazała się strzałem w dziesiątkę. Połączyliśmy wspinaczkę na dwa najsłynniejsze szczyty (Sokolicę i Trzy Korony) z powrotem słynną Drogą Pienińską (wzdłuż Dunajca) na wypożyczonych rowerach.

Oto jak to zrobiliśmy krok po kroku.

Etap 1: Rozgrzewka ze Szczawnicy (Grajcarek i prom)

Zatrzymaliśmy się w Szczawnicy. To urocze, uzdrowiskowe miasteczko, które klimatem różni się od Zakopanego (jest jakoś tak… spokojniej).

1. Zaczęliśmy spacer rano wzdłuż potoku Grajcarek, kierując się w stronę Dunajca.
2. Żeby wejść na szlak na Sokolicę (szlak niebieski), musieliśmy przekroczyć rzekę. I tu jest pierwszy hit! Nie ma tam mostu. Przeprawia się tratwą/promem (kosztuje to kilka złotych, zapłaciliśmy 6zł, płatne flisakowi w gotówce). Przez 5 minut czujesz się jak w innej epoce. Pamiętajcie tylko, że prom nie kursuje zimą!

Etap 2: Atak na Sokolicę (I ta słynna sosna)

Zaraz po zejściu z tratwy szlak pnie się bardzo ostro pod górę lasem. Kondycyjnie? Jak podejście na Sarnią Skałę w szybkim tempie. Można się spocić!

• Sokolica (747 m n.p.m.): Na sam szczyt wejście jest płatne (Pieniński Park Narodowy), ale bilet kupiony tutaj upoważnia też do wejścia na Trzy Korony w tym samym dniu.
• Widok: Kiedy wychodzisz z lasu na platformę widokową, stajesz wryty. Półkilometrowa, pionowa ściana spada wprost do rwącego Dunajca, po którym płyną malutkie tratwy.
• To właśnie tu rośnie (choć niestety dość mocno uszkodzona przez śmigłowiec kilka lat temu) słynna “pienińska sosna” – prawdopodobnie najczęściej fotografowane drzewo w Polsce.

Etap 3: Spacer grzbietem (Sokolica -> Trzy Korony)

Z Sokolicy ruszyliśmy dalej niebieskim szlakiem (tzw. Sokolą Percią). To przepiękny, “pieniński roller-coaster”. Szlak raz wchodzi w las, raz prowadzi wapiennymi skałkami. Mijaliśmy kolejne szczyty (Czertezik, Zamkowa Góra). Teren jest urozmaicony, a po prawej stronie w oddali majaczą zaśnieżone Tatry Wysokie.

Etap 4: Trzy Korony i Galeria Okrąglica

W końcu dotarliśmy pod Trzy Korony – symbol Pienin. Samo wejście na najwyższą z pięciu turni (Okrąglicę, 982 m n.p.m.) odbywa się po stalowych, zawieszonych nad przepaścią platformach.

• Wskazówka: W środku sezonu tworzą się tam kolejki jak do łańcuchów na Giewoncie. Byliśmy tam przed popołudniem, więc weszliśmy płynnie.
• Panorama z tarasu jest absolutnie magiczna. Dunajec wije się w dole jak wąż, a my staliśmy na dachu tego wapiennego zamku.

Etap 5: Powrót? Nie pieszo! (Zjazd Rowerami)

Ze szczytu zeszliśmy w stronę Schroniska PTTK Trzy Korony (na kwaśnicę, nie było pierogów z jagodami ehh). I teraz najlepsze: nie musieliśmy wracać pieszo.

• W schronisku wypożyczyliśmy rowery.
• Ruszylliśmy z powrotem do Szczawnicy tzw. Drogą Pienińską (czerwony szlak wzdłuż rzeki, po słowackiej stronie).
• To 10 kilometrów absolutnego relaksu. Jedziesz rowerem szeroką drogą szutrową, po lewej masz rzekę i flisaków, a po prawej pionowe wapienne ściany. Droga bardzo delikatnie opada w dół, więc wysiłek jest minimalny.
• Rowery zdaliśmy w Szczawnicy w schronisku Orlica.

Dlaczego warto?

Pieniny to góry małe, ale z charakterem. Po 8 godzinach wycieczki (pieszo + rower) czuliśmy w nogach “dobrą robotę”, ale nie byliśmy zniszczeni jak po zejściu z Czerwonych Wierchów.

Połączenie dwóch rodzajów aktywności to genialny pomysł na “reset”. Jeśli masz zakwasy po Tatrach, albo po prostu szukasz czegoś z mniejszą “lufą” pod nogami, a z równie pięknymi widokami – Pieniny czekają. My na pewno tam wrócimy!